lunes, julio 14, 2014

Atrapado


                                       
       

                                   Tan loco por tu boca de convento
                                   tan ciego que viví por tus encantos
                                   lo que fingiste en mi le diste a tantos
                                   soñando que era yo tu gran aliento

                                   Despierto ya, de nada me arrepiento
                                   y no habrán Waterluses ni Lepantos
                                   que nos sobran Montoyas y Tarantos
                                   pesadilla te vas, besos al viento

                                   La timba se jugaba mi alma herida
                                   y en los dados puse todo mi empeño
                                   gané a Hipnos y a Somnus la partida

                                   Y pudiendo elegir, ni Dios ni dueño
                                   que no hay Morfeo que valga tanta vida                     
                                   para vivirla  atrapado en tu sueño 

No hay comentarios: